infortunatam guidat stimulatque Chiarinam.
Quorum, qui primus non tam fuit ordine, sed qui doctrina superat socium, studiopue cosinae, protinus egregiam meditat fabricare magagnam.
Sic ait ad comitem: — Frater Baldracche, parumper siste pedes, illam volo guadagnare vedellam, quam menat ad tempus contra nos ille vilanus. —
Cui Baldraccus: — Amen, tibi sum, fra Rocche, paratus.
Carnevalis erit grassus, satque beatus,
hanc si queat pignata absorbere vaccam. —
Illico fra Roccus spoiat de corpore cappas, apparetque statim fans in giuppone galantus, quod si consideres positis guarnazzibus illum, illum plus aptum ronchae, spetoque Bolognae, iurabis, quam ferre crucem, quam dicere messam.
Tolle viam chiericam, soldati forma videtur.
Tunc ibi Baldraccus macchia se imboscat in una, ut simul accordant, utque una ponitur ordo.
Fra Rocchus, tanquam laicus celer obvius ibat Zambello: — Quo vadis — ait — villane cuchine?
Quo ve illam ducis capram? — Zambellus ad illum:
— Capram? doh cancar, vacca est non capra, quid inquis? Rocchus ait: — Capra est, nimium, villane, bibisti. — Respondet Zambellus: — Habes tu lumina vistae sguerza magis, cui capra paret quae vacca Chiarina est. — Fra Rocchus bravat: — Venit tibi cancar in occhis,
est capra, dico tibi. — Zambellus parlai: — Ochialos pone, precor, naso, poteris comprendere follam.
Non ego cognosco nunc vaccam, non ego capram? ista ne fert barbam ceu capra? cagat ne balottas?
Capra caret cauda, cauda huic longissima pendei, nec he quando cridat, sed bu pronuntiat ore. —
Fra Rocchus dicit: — Capra est, nam cornua gestat, rasisti barbam, caudamque deretro tacasti. —
— Non ego sum — Zambellus ait — barberus, et istam radere nescirem vaccam, sed mungere tantum. —
— Ne dicas — fra Rocchus ait —, scio mungere vaccam; die potius: capram scio mungere. — Non ego dicam menzogna — parlat Zambellus —: vacca Chiarina est. — Fingit fra Rocchus coleram, blasphemat, et inquit:
— Vis giocare istam, quam dicis nomine vaccam, contra octo scudos quod capra est? ludere vis ne? —
90