Cui Zambellus: '— Ita volo ludere, sborsa denarosi si mea vacca potest quod non sit vacca provari, nec Zambellus ero, nec erit plus vacca Chiarina, atque guadagnabis capram si capra Chiarina est. —
— Sum contenus — ait fra Rocchus —: quis tamen istam? Ecce romitus adest; poterit decidere causam. —
Exierat boscum Baldraccus more tacagnae vulpis, quae sbuccat propter robbare galinas, itque urbem versus multa gravitate, paretque sanctifìcetur, habens sportam galone tacatam.
Cum fuit appressum socio, chiamatur ad ilio:
— Heus, pater, huc ad nos vestras ne spernite gambas flectere, si charitas inamorat sancta romitos:
hic date iudicium (lis est non poca) gaiardum.
Iste ostinatur, velut est usanza vilani, quod capra non illa est, quam menat, et esse vedellam aut vaccam giurai; quid ait Reverenda Vostra? — Respondet Baldraccus: — Abest dubitatio quaeque, quod sit capra, eiamque istud tibi diceret orbus.
Tu, poverelle, capram praesumis dicere vaccam?
Vade, quod es mattus; lusisti forte coellum? —
— Lusimus — ille refert — octo auros contra vedellam. — Ad quem Baldraccus: — Persa est, me iudice, capra. — Tunc ibi Zambellus chara stetit absque Chiarina,
quam secus fratres ducunt ad claustra Motellae.
(Baldus, VIII, 353-445)
92